De Pleisterplaats | … een inspirerende plek waar mensen onderweg graag halthouden …

Thé Lau & The Scene

2 oktober 1992.
Mijn eerste festivalletje.
Chirock in Ranst.
Noordkaap stond er onder andere op de affiche.
Ben ik heel grote fan van geworden (en van al de latere projecten van Stijn Meuris ook).
Onder andere het afscheidsconcert van Noordkaap meegemaakt op 1 april 2000.
Maar daar heb ik het wel nog eens over…

Vandaag wil ik het over de top of the bill van die bewuste avond hebben.
Een geweldige groep (toen al, en nog steeds) genaamd “The Scene”.
Toen net een beetje aan het doorbreken dankzij de fantastische plaat “Blauw”.
Rond ongeveer kwart na één ‘s nachts kwam de politie hen letterlijk van het podium halen.
Eigenlijk moesten ze al gestopt zijn om één uur.
Wat een fantastisch concert.
Ik zie Thé Lau nog altijd vooraan op de dranghekken staan met één arm om een tentpaal.
Wat een fantastisch concert.
Het zou het eerste worden van een hele lange rij.

In die tijd draaide ik ook mijn eerste feestjes.
In kleine zaaltjes in het fantastische Leuven waar ik nog steeds woon.
De Cuythoek was de plek waar ik voor ‘t eerst draaide.
Later ook in zowat elke zaal die Leuven rijk is.
Heerlijk.
Ook nu nog steeds krijg ik er heel veel energie van.
Al gauw ontstond er een traditie:
het laatste nummer dat ik draaide voor de TL-lichten aanschoten en de bezems bovengehaald werden was steevast “Rigoreus” van The Scene.
Wat een heerlijk nummer om de nacht mee in te gaan.

Ondertussen was 1 december 1994 een nieuwe mijlpaal in het leven.
De eerste kus met de vrouw die ik nog steeds de mijne mag noemen.
Rigoreus werd al snel ons nummer.
Als vanzelfsprekend.
“Doe iets, hier, nu, voor mij…”

Fast forward naar 20 maart 1999, onze huwelijksdag.
Vaak moeten mensen lang nadenken over hun openingsdans.
Een paar jaar geleden draaide in nog een trouwfeest waar letterlijk pas de dag op voorhand de knoop werd doorgehakt.
Daar kozen ze uiteindelijk voor “The Lady in Red” van Chris Deburgh, ooit het eerste nummer waarop ik slowde, in Venetië nog wel.
Ook dat is een ander verhaal.
20 maart 1999 dus.
Onze openingsdans stond toen al jaren vast: Rigoreus uiteraard.
In de liveversie, een goede zes minuten lang.
De schoonste zes minuten van de schoonste dag van mijn leven.
Als kado voor mijn vrouw kocht ik een klok die nog steeds de tijd aangeeft in onze living.
Erop een andere zinsnede uit Rigoreus: “En de klonk zegt tik tik…”

Ondertussen bleven we allerlei concerten bijwonen van The Scene en alle andere projecten van Thé Lau.
Er ontstond ook een zoektocht naar alle mogelijke platen en singletjes.
Enkele weken geleden nog “Rauw, Hees, Teder” op vinylsingle gevonden op een platenbeurs in Zwolle.
Op een bepaald moment werd de eerste plaat van The Scene in een heruitgave gesignaleerd in de Free Record Shop.
The Scene zelfs in het Engels.
Ook “Blau”, de volledige plaat in het Duits zit in mijn collectie.
Zeer regelmatig klinkt The Scene hier in huis.

Fast forward naar niet zo lang geleden.
Thé Lau heeft keelkanker.
Thé Lau geneest.
Thé Lau nu toch uitbehandeld, uitzaaiingen in de longen.

De manier waarop hij afscheid neemt van het publiek en van zijn vrienden is straf.
Meteen weet ik één ding: dit wil ik voor geen geld ter wereld missen.
Na meer dan twintig jaar zo’n belangrijke plek in mijn en ons leven, willen we heel graag dag komen zeggen.

Vorige week in Antwerpen al een heel straf concert gezien.
Met heel knappe muziek, veel kippenvel en af en toe een traan.
Plotseling een krop in de keel bij een bepaalde zinsnede,
plotseling herinneringen die me meevoerden naar lang geleden.
Het was een eer dit mee te mogen maken en het glas nog eenmaal te heffen op zijn gezondheid.

Vanavond een laatste keer.
Het lijkt onwezenlijk.
Heel erg vreemd om te weten dat dit echt de laatste keer is.
Heel anders ook dan het afscheidsconcert veertien jaar geleden van Noordkaap.
Dan was het gewoon een groep waar we afscheid van namen.

Nu komen we dag zeggen tegen een grote mijnheer.
Een held.
Iemand die mijn leven kleur gegeven heeft.
Iemand die altijd veel betekend heeft en nog veel zal blijven betekenen.
Iemand die voor de rest van mijn leven in mijn hart en mijn lijf zal zitten.

Deze week een hele dag non-stop naar Platina Blues geluisterd, zijn nieuwe en ongelofelijk straffe plaat.
Wat een fantastische kado hebben we nog van hem gekregen.

De kado die ik graag terug wil geven:
vanavond nog één keer alles geven.
Mee zingen, mee dansen, mee lachen, mee huilen.
Nog één keer alles op alles.

En dan wacht de nacht.
‘t Zal raar doen.
Met nog een paar nieuwe souvenirs op zak.
Vooral heel veel warme herinneringen.
(Heel wat concerten komen me nu weer voor de geest…)

Vanavond nog één keer alles geven.
Uitkijken ook naar de mooie duetten die we nog mogen zien.
Tof dat een heleboel vrienden op deze manier mee kunnen komen vieren.

Want dat is het in mijn ogen vooral: een feest.
We vieren het leven.
We vieren alles wat we samen hebben mogen meemaken.
We vieren een krachtige mens.
We vieren…

En de klok zal nog eenmaal tik tik zeggen.
Ik wens Thé toe dat het deugd mag doen, dat het energie mag geven en dat vanavond ook voor altijd bij hem zal blijven.
Ik wens hem ook toe dat de volgende tijd mooi mag zijn.
Dat het een afscheid wordt zoals hij het zelf wil.
Dat het voor zijn gezin, familie, vrienden en iedereen die er van dichtbij of veraf bij betrokken is mooi mag zijn.

Over twintig jaar koester ik deze mooie en warme momenten nog altijd.
Rigoreus blijft voor altijd één van de nummers die mijn en ons leven getekend hebben.

Dankjewel, Thé!
Het ga je goed…

Back to Top

There are 1 Comments to "Thé Lau & The Scene"

  • Ratjezoef says:

    Platina Blues. Een heel straf afscheidscadeau van Thé Lau. Toen ik het nieuws vernam dat het einde in zicht kwam heb ik me ‘Feest’ van The Scene een aantal keren laten horen, ‘s avonds laat, onder de notenboom. Dat is dan weer mijn reactie en favoriete nummer van The Scene. Een antwoord in een tijd dat we gas terugnemen, in deze tijd dat we automatisch op de rem gaan staan. Hier volgend een stukje tekst uit het lied ‘Feest’. Thé Lau maakt de bedenking of het allemaal wel waard was. Ik vond en vind het meer dan waard. Grote meneer die Thé Lau!

    …de menigte weg, de herrie verstomd
    wat het waard was zal moeten blijken
    kom met me mee, stap uit de zon
    de wereld hoeft nu niet te kijken
    jij was zo mooi, jij was prachtig
    maar jij, jij hoeft niets meer te bereiken

Write a Comment

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Zoeken

  • Twitter