De Pleisterplaats | … een inspirerende plek waar mensen onderweg graag halthouden …

Thé Lau & The Scene

2 oktober 1992.
Mijn eerste festivalletje.
Chirock in Ranst.
Noordkaap stond er onder andere op de affiche.
Ben ik heel grote fan van geworden (en van al de latere projecten van Stijn Meuris ook).
Onder andere het afscheidsconcert van Noordkaap meegemaakt op 1 april 2000.
Maar daar heb ik het wel nog eens over…

Vandaag wil ik het over de top of the bill van die bewuste avond hebben.
Een geweldige groep (toen al, en nog steeds) genaamd “The Scene”.
Toen net een beetje aan het doorbreken dankzij de fantastische plaat “Blauw”.
Rond ongeveer kwart na één ‘s nachts kwam de politie hen letterlijk van het podium halen.
Eigenlijk moesten ze al gestopt zijn om één uur.
Wat een fantastisch concert.
Ik zie Thé Lau nog altijd vooraan op de dranghekken staan met één arm om een tentpaal.
Wat een fantastisch concert.
Het zou het eerste worden van een hele lange rij.

In die tijd draaide ik ook mijn eerste feestjes.
In kleine zaaltjes in het fantastische Leuven waar ik nog steeds woon.
De Cuythoek was de plek waar ik voor ‘t eerst draaide.
Later ook in zowat elke zaal die Leuven rijk is.
Heerlijk.
Ook nu nog steeds krijg ik er heel veel energie van.
Al gauw ontstond er een traditie:
het laatste nummer dat ik draaide voor de TL-lichten aanschoten en de bezems bovengehaald werden was steevast “Rigoreus” van The Scene.
Wat een heerlijk nummer om de nacht mee in te gaan.

Ondertussen was 1 december 1994 een nieuwe mijlpaal in het leven.
De eerste kus met de vrouw die ik nog steeds de mijne mag noemen.
Rigoreus werd al snel ons nummer.
Als vanzelfsprekend.
“Doe iets, hier, nu, voor mij…”

Fast forward naar 20 maart 1999, onze huwelijksdag.
Vaak moeten mensen lang nadenken over hun openingsdans.
Een paar jaar geleden draaide in nog een trouwfeest waar letterlijk pas de dag op voorhand de knoop werd doorgehakt.
Daar kozen ze uiteindelijk voor “The Lady in Red” van Chris Deburgh, ooit het eerste nummer waarop ik slowde, in Venetië nog wel.
Ook dat is een ander verhaal.
20 maart 1999 dus.
Onze openingsdans stond toen al jaren vast: Rigoreus uiteraard.
In de liveversie, een goede zes minuten lang.
De schoonste zes minuten van de schoonste dag van mijn leven.
Als kado voor mijn vrouw kocht ik een klok die nog steeds de tijd aangeeft in onze living.
Erop een andere zinsnede uit Rigoreus: “En de klonk zegt tik tik…”

Ondertussen bleven we allerlei concerten bijwonen van The Scene en alle andere projecten van Thé Lau.
Er ontstond ook een zoektocht naar alle mogelijke platen en singletjes.
Enkele weken geleden nog “Rauw, Hees, Teder” op vinylsingle gevonden op een platenbeurs in Zwolle.
Op een bepaald moment werd de eerste plaat van The Scene in een heruitgave gesignaleerd in de Free Record Shop.
The Scene zelfs in het Engels.
Ook “Blau”, de volledige plaat in het Duits zit in mijn collectie.
Zeer regelmatig klinkt The Scene hier in huis.

Fast forward naar niet zo lang geleden.
Thé Lau heeft keelkanker.
Thé Lau geneest.
Thé Lau nu toch uitbehandeld, uitzaaiingen in de longen.

De manier waarop hij afscheid neemt van het publiek en van zijn vrienden is straf.
Meteen weet ik één ding: dit wil ik voor geen geld ter wereld missen.
Na meer dan twintig jaar zo’n belangrijke plek in mijn en ons leven, willen we heel graag dag komen zeggen.

Vorige week in Antwerpen al een heel straf concert gezien.
Met heel knappe muziek, veel kippenvel en af en toe een traan.
Plotseling een krop in de keel bij een bepaalde zinsnede,
plotseling herinneringen die me meevoerden naar lang geleden.
Het was een eer dit mee te mogen maken en het glas nog eenmaal te heffen op zijn gezondheid.

Vanavond een laatste keer.
Het lijkt onwezenlijk.
Heel erg vreemd om te weten dat dit echt de laatste keer is.
Heel anders ook dan het afscheidsconcert veertien jaar geleden van Noordkaap.
Dan was het gewoon een groep waar we afscheid van namen.

Nu komen we dag zeggen tegen een grote mijnheer.
Een held.
Iemand die mijn leven kleur gegeven heeft.
Iemand die altijd veel betekend heeft en nog veel zal blijven betekenen.
Iemand die voor de rest van mijn leven in mijn hart en mijn lijf zal zitten.

Deze week een hele dag non-stop naar Platina Blues geluisterd, zijn nieuwe en ongelofelijk straffe plaat.
Wat een fantastische kado hebben we nog van hem gekregen.

De kado die ik graag terug wil geven:
vanavond nog één keer alles geven.
Mee zingen, mee dansen, mee lachen, mee huilen.
Nog één keer alles op alles.

En dan wacht de nacht.
‘t Zal raar doen.
Met nog een paar nieuwe souvenirs op zak.
Vooral heel veel warme herinneringen.
(Heel wat concerten komen me nu weer voor de geest…)

Vanavond nog één keer alles geven.
Uitkijken ook naar de mooie duetten die we nog mogen zien.
Tof dat een heleboel vrienden op deze manier mee kunnen komen vieren.

Want dat is het in mijn ogen vooral: een feest.
We vieren het leven.
We vieren alles wat we samen hebben mogen meemaken.
We vieren een krachtige mens.
We vieren…

En de klok zal nog eenmaal tik tik zeggen.
Ik wens Thé toe dat het deugd mag doen, dat het energie mag geven en dat vanavond ook voor altijd bij hem zal blijven.
Ik wens hem ook toe dat de volgende tijd mooi mag zijn.
Dat het een afscheid wordt zoals hij het zelf wil.
Dat het voor zijn gezin, familie, vrienden en iedereen die er van dichtbij of veraf bij betrokken is mooi mag zijn.

Over twintig jaar koester ik deze mooie en warme momenten nog altijd.
Rigoreus blijft voor altijd één van de nummers die mijn en ons leven getekend hebben.

Dankjewel, Thé!
Het ga je goed…


Terug naar boven | 1 reactie

5de Nacht – euh Dag – van de Passie

Groot en klein: Maak van je leven een beroep

cartoon nvdp v

We zijn op zoek naar grote en kleine mensen die zin hebben om samen het thema passie te onderzoeken, te verbinden en te vertalen naar hun beroep.
Kinderen en volwassenen gaan samen aan de slag tijdens boeiende workshops. Door hun andere kijk naar de dingen dagen ze mekaar uit.
Je (her)ontdekt je passie, gaat ermee aan de slag en als resultaat weet je (nog) beter wat je wil gaan doen. Op het einde voel je de energie er ook echt mee aan de slag te gaan.

Volwassenen weten weer perfect wat er voor hen toe doet en hoe ze dit kunnen integreren in hun werk, kinderen en jongeren krijgen een duidelijker beeld van wat ze later willen gaan doen.

Je wordt meegenomen door passionele mensen, ervaart veel goesting, bouwt mee aan een heerlijk buffet, kortom: je hebt de dag van je leven.

BEGELEIDERS
In het najaar van 2009 ontmoetten enkele mensen elkaar voor het eerst in het kader van Licht op Leren (een conferentie georganiseerd door VOV Lerend Netwerk – www.vov.be). Samen werkten ze een jaar rond het thema “Passie als motor voor zelfsturing”.
Door hun eigen passie voortgedreven organiseerden ze tijdens de voorbereiding een Nacht van de Passie, waar ze aan de slag gingen met een veertigtal mensen om het thema verder uit te diepen.
Sindsdien organiseren ze jaarlijks een Nacht van de Passie en faciliteerden ze al verschillende workshops op studiedagen. De groep wordt steeds aangevuld met nieuwe enthousiastelingen.

PRAKTISCH
Zondag 6 april 2014 – 10-17u
Heerlijckyt van Geetbets

Breng jezelf mee, breng mensen mee waar je samen mee aan de slag wil (kinderen zeer welkom), breng iets lekkers mee om te eten en te delen, breng goesting mee.

Inschrijven via charlotte.coenen@vov.be


Terug naar boven | Nog geen reacties

4de Nacht van de Passie

DEEL DE PASSIE
In een avond en een ochtend ontdek hoe je je eigen passie in verbinding kan brengen met anderen. Je brengt je eigen passievoorwerp mee en neemt ideeën en mensen die goesting hebben om hun passie te verbinden aan die van jou, mee naar huis.

De 4de Nacht van de Passie maken we helemaal samen. Iedereen neemt een rol op zich. Op die manier maken we als groep van de nacht wat we er zelf van verwachten. Zin om een workshop te begeleiden? Dat kan. Zin om te koken? Dat kan. Zin om foto’s te nemen of te filmen? Dat kan.
Wij zorgen voor een kader waarbinnen dit alles vorm kan krijgen.
Met een bende vol goesting gaan we samen op weg, zorgen we voor lekker eten, maken we er een leuk dansfeest van en gaan we ’s ochtends vroeg dauwtrippen.
Zin om je passie te delen? In verbinding met de passie van anderen maak je je eigen passie sterker.

BEGELEIDERS
In het najaar van 2009 ontmoetten enkele mensen elkaar voor het eerst in het kader van Licht op Leren (een conferentie georganiseerd door VOV Lerend Netwerk – www.vov.be). Samen werkten ze een jaar rond het thema “Passie als motor voor zelfsturing”.
Door hun eigen passie voortgedreven organiseerden ze tijdens de voorbereiding een Nacht van de Passie, waar ze aan de slag gingen met een veertigtal mensen om het thema verder uit te diepen.
In november 2010 faciliteerden ze een hele dag op de conferentie Licht op Leren. Nadien bleef het kriebelen, wat leidde tot een tweede Nacht van de Passie in juni 2011. Ondertussen stonden ze in 2012 ook op de World Appreciative Inquiry Conference met een workshop over passie en organiseerden ze de derde Nacht van de Passie.

PRAKTISCH
Wat verwachten we van jou?
• Iets om te eten en te drinken en te delen – we bouwen samen een heerlijk buffet
• Een voorwerp dat iets vertelt over je passie – iets dat heel veel voor je betekent (het zal voor jou de rode draad doorheen de nacht van de passie zijn)
• Het opnemen van een rol tijdens de nacht van de passie – op de website vind je daarover heel wat ideeën – je kan ook altijd nog een ander voorstel doen
• Goesting

Wanneer starten we en wanneer ronden we af?
Onthaal vanaf 18u – echt starten om 19u
(lukt het voor jou niet er dan te zijn: wees nog steeds zeer welkom)
Afronden tegen 11u zaterdagochtend
(lukt het voor jou niet om de ganse nacht en ochtend erbij te zijn: ook de avond op zich is meer dan de moeite waard)

KOSTENBIJDRAGE: € 0,00 voor de nacht. Wil je blijven slapen en ook het ochtendprogramma mee volgen, dan kan dit aan € 31,80 in een meerpersoonskamer en € 80,56 in een single kamer. Kamperen kan ook aan € 15,00. Dit verblijf is inclusief ontbijtbuffet.
Deze workshop is bewust laagdrempelig gehouden om zoveel mogelijk hefboommensen te bereiken.

INSCHRIJVEN: Via http://www.heerlijckyt.org/programma/iets-met…-de-nacht-van-de-passie

MEER PRAKTISCHE INFO vind je via www.depleisterplaats.be/passie.


Terug naar boven | Nog geen reacties

Jan Swerts

Gisteren naar een adembenemend concert geweest.
Jan Swerts.
Onvoorstelbaar mooi.
Ik denk niet dat er dit jaar nog een beter komt.
Hij maakt heel mooie muziek.
Heel eigen muziek.

Setting: zaal met vooraan kussens om op te zitten en vanaf halverwege een kleine tribune.
Projecties van de prachtige schilderijen die ook als artwork dienen ter ondersteuning van elk nummer.
Drie blazers, vier strijkers en Jan zelf aan de vleugel.
Meer niet.

Meer zou ook helemaal niet juist gevoeld hebben.
Dit was zo puur, zo mooi, zo ontroerend.
De nummers lieten ook veel ruimte voor stilte.
Het was echt fabuleus.
(Het valt me op dat ik superlatieven te kort kom…)

Hij vertelde aan het begin van het concert dat hij beloofd had bindteksten te gebruiken.
Die waren droog en grappig.
En vooral…
Het klopte helemaal.

Een zeer authentieke artiest die zijn ding doet.
Gewoon zijn ding.

En gewoon zijn ding is buitengewoon.

Het concert dat hij in de AB Club gaf kan je online herbekijken.
Ik zou niet twijfelen.


Terug naar boven | 2 reacties

2013


Terug naar boven | Nog geen reacties

Apotheose

Deze week twee apotheoses.

Vrijdag van een leertraject van meer dan een jaar rond de organisatie van de toekomst.

Home

Zaterdag de eerste creatieve markt die mijn echtgenote organiseert.

 

Twee dagen bezig zijn met mijn grootste passies:

  • leermomenten ontwerpen
  • met mensen werken
  • creatieve werkvormen uittesten
  • experimenteren
  • plaatjes draaien (yep, zo van die echte, singletjes)
  • mijn madam

 

‘t Zorgt voor veel onrust en vooral…

voor heel veel GOESTING!

 

Hopelijk kom je deze één van deze dagen delen…

Tot dan!

 


Terug naar boven | 2 reacties

Social media #somebling #in

Heel boeiende pitstop van VOV Lerend Netwerk over social media.

Op zoek naar de meerwaarde van social media in organisaties.

Wat me steeds weer opvalt is dat ik de meeste energie en inspiratie haal uit face to face contacten.

Ik tweet erop los, ik blog, ik ben actief op face- en andere boeken en toch…

Echt menselijk contact, een echt gesprek: nothing beats the real thing.

 

Kunnen we kennisorganisaties zo bouwen dat social media een echte meerwaarde betekenen?

We merken meer en meer dat er heel hard gezocht wordt naar manieren om social media te gebruiken.

Het aantal volgers, likes, tweets, retweets, … wordt een soort hoger doel.

Zijn we hier geen omkering aan het creëren van middel en doel?

Hoe zorgen we dat we onze missie beter kunnen waarmaken met de hulp  van social media?

 

Ik blijf de afstandelijkheid van social media intrigerend vinden.

Het woord social wordt soms asocial.

Iedereen is verbonden met iedereen en we komen niemand meer tegen.

Is het tijd voor een tegenbeweging?

Of zijn het gewoon twee aspecten van dezelfde beweging?

 

Technologie is fijn.

Het is een ondersteuning binnen leertrajecten.

Het zorgt ervoor dat tijd en afstand minder belangrijk worden.

Ik vind veel inspiratie door rond te hangen op allerlei platformen.

 

Technologie is “maar” een middeltje.

Deze middag toch vooral genoten van de echte gesprekken.

Vooral daar inspiratie opgedaan.

Ik merk dat ik ook makkelijker iets vraag aan iemand dan het op te zoeken via allerlei kanalen.

 

Ben ik dan zo ouderwets?

 

 


Terug naar boven | 1 reactie

Bloed

Vandaag nog maar eens naar de tandarts gebeld.

Deze nacht geen oog dicht gedaan.

Weer maar eens.

De zoveelste nacht sinds we terug zijn van vakantie.

Ze maakte tijd voor me deze ochtend.

Er had gelukkig iemand afgebeld.

 

Tijdens het wachten op het werken van de verdoving een babbeltje gedaan.

Over het feit dat die stoel zo goed ligt.

Ik voelde me helemaal klaar om mijn verloren nachtrust in te halen.

Dat de stoel me ook deed denken aan de stoelen in de plasmaferesezaal in Leuven.

Daar heb ik vele uren gesleten, als donor (meer dan 300 giften) en als jobstudent (zeker vijf jaar gewerkt).

Over het feit dat de studentenzaal zo gezellig was.

Er was altijd veel volk en veel plezier en dat maakte dat plasma geven een feest was.

 

De broers van de tandarts waren ook fervente plasmagevers.

Zelf had ze maar een tiental keer gegeven.

Plots dook ze in haar kelder en kwam ze terug met een zeefdruk.

Ooit gekregen van één van haar broers.

Met het huis van de plasmazaal erop en veel mensen enzo.

 

Ze wilde hem graag aan mij geven.

Ik zou er veel meer aan hebben dan zij.

“Hij staat toch maar in mijn kelder.”

 

En voilà, hier staat hij nu.

De mooie zeefdruk die heel wat prachtige herinneringen terug boven haalt.

Aan de plasmazaal hebben we ook heel wat prachtige vriendschappen overgehouden.

Onze Canadese connectie hebben we bijvoorbeeld daar leren kennen.

Of hoe samen bloeden een band schept.

 

Ik zoek meteen een mooi plekje voor het kadertje.

Ondertussen verdwaal ik nog wat in mijn herinneringen aan die mooie, bloederige tijd.

 

 


Terug naar boven | 2 reacties

Te gast: Het Ministerie van Verwondering

Deze mooie blog las ik op Het Ministerie van Verwondering:

________________________

Rommelmarkt gaat over sentiment, herinneringen en mooie verhalen.

Ik ontmoet Henk de Jonge. In een kwartier krijg ik enorm veel inspiratie in de vorm van zijn enthousiaste verhaal. …Henk heeft van zijn ongeluk, een geluk gemaakt. Als bouwvakker kwam zijn hand in een zaagmachine, twee vingers eraf, hand stuk. Henk mag zich om laten scholen en komt zo als werkvoorbereider bij Dyka. “Een prachtige baan”, vertelt hij stralend. Hij stuurt een grote afdeling aan. Hij vertelt over passie en plezier in je werk.

Ik heb het gevoel dat ik een samenvatting gepresenteerd krijg van een goed geschreven managementboek.

Het gaat om stemming voelen op de afdeling, weten waar de ander zit. Het gaat om je verantwoordelijk voelen en weten wat je doet, en dat het zinvol is. Het gaat om zaken vloeiend laten verlopen en, natuurlijk alles zo economisch mogelijk. En, iedereen moet zich thuisvoelen, en… het gaat om plezier. Plezier in je werk, dat maakt passie. En…

Ik heb me verwonderd over dit “zomaar-op-straat-gesprek” en vond het een gepast verhaal voor in het ministerie van verwondering.

________________________

Daarom ben ik blij dat ik deel mag uitmaken van het Ministerie van Verwondering als Minister van Goesting en Spelen:

om de mooie blik op de wereld die we allemaal delen als kabinetsleden.

 


Terug naar boven | 1 reactie

Terugblik op dag 1 #2012waic

Tijdens de openingsreceptie – de afsluiter van de eerste dag – van de Wereld Conferentie Appreciative Inquiry in Gent liep ik rond en vroeg een aantal deelnemers om het eerste woord waar ze aan dachten neer te schrijven in een kleur naar keuze. Het resultaat zie je hieronder. Mooi hoe je verbinding kan maken met mensen door een heel eenvoudige vraag te stellen.

 

WAIC 2012 - Day 1 in 1 word


Terug naar boven | 1 reactie

Zoeken

  • Twitter